قطعات
از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
گرز آن که دوش از سر غفلت به دقت خواب سویت کشیده ام نه بوجه صواب پای آورده ام حدیث غریبی که اعتراض زین عذر تازه آورد اندر…
شمارهٔ ۳۲
نظام دین و دینا قره العین رسول الله که اندر رای رفعت آفتابی بود و گردونی به صد افسون به دست آورده بودش عالم فانی اجل ناگ…
شمارهٔ ۳۳
ای که هرگز نشود مست کسی اگرش باده تو در جام کنی تو بخیلی و منت گویم ابر نه ازان روی که انعام کنی بلکه زان روی که هرجا گذ…
شمارهٔ ۳۴
شب و روزند انبای زمانه بگویم کز چه معنی گر تو خواهی بدین معنی که با هم در نفاقند تمامی از رعیت تا سپاهی به معنی در میانش…
شمارهٔ ۳۵
ای پسر گر هرزه خند و بی جا باشی چو گل هرکجا هستی قرین آتش سوزان شوی رو چو نرگس با حیا و سر به پیش افکنده باش تا ز گلشن گ…
شمارهٔ ۳۶
گرچه مستی می کند از قید غم فارغ تو را چون زحد بگذشت از دیوانگی بدتر شود مست شو اما نه چندانی که باشی بی خبر از سر خود گر…
شمارهٔ ۳۷
اهل دنیا سخت نا اهلند گفتم ترکشان چند دلجویی کنم با خلق و بدخویی کشم گرچه شیر نیست دنیا نیست نزد همتم آن قدر شیرین که از…
شمارهٔ ۳۸
شکل ماه نو بدیدم در میان کهکشان گفتم این تیری بود یارب گذاران از هدف یا جمال یوسف مصر ملاحت را چو دید با ترنج مه زلیخای …
شمارهٔ ۳۹
شرط تأثیر ریاضت طینت پاک است و بس گر نداری درد سر کمکش که نخلت بیبرست چون بری در کوره گل از وی گلاب آید برون ور گذاری خ…
شمارهٔ ۴۰
مال دنیا سایه است و اهل دنیا آفتاب گر نمی دانی بگویم کز چه معنی ای عزیز زآن که در وی پشت اگر کردی نهد سر درپیت