قطعات
از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
حسبتالله به سست ای میر با من دوستی چند گرمی های بی موقع دلم را خون کند تیغ گویند آلت قطع است و بخشیدی به من دین نشد کز ق…
شمارهٔ ۱۲
گمان برم که مگر سر بر آسمان سودم سرم شبی که بر آن خاک آستان آید شدم زضعف چو مویی و از نزاکت طبع گرش بدل گذرم بر دلش گران…
شمارهٔ ۱۳
گفتی که پلی بسازی از بهر خدا از بهر خدا نه بلکه از بهر نمود رفتی و دو طاق ساختی برنهری کان نهر به پل پر احتیاجیش نبود چو…
شمارهٔ ۱۴
عزیزی گفت با من دوش کای سلطان سوداگر چرا با این قدر سامان به جنت متهم باشد چو ماهی می کند جمع درم اما نمیداند که صید ماه…
شمارهٔ ۱۵
میدهند از شوق آن رخساره جان از بهر آن روز و شب خورشید و مه در خانه روشن کردنند گر غباری داشتی در دل بیا بگذر بس است از …
شمارهٔ ۱۶
شاید که دیرتر کند از سینهام گذر خواهم که ناوکت همه بر استخوان خورد افتادگان کوی ترا با وطن چه کار مرغی که جان دهد چه غم…
شمارهٔ ۱۷
ز رویش بر فلک عکسی یست خود کی مثل او باشد نه چون خورشید باشد عکس خورشیدار در آب افتد نه خود کامی یست گر خواهم نقاب از رخ…
شمارهٔ ۱۸
نشود شاد دل از وعده وصل تو مگر داند این را که به این وعده وفا نتوان کرد ترک آرایش آن طرّه مکن کاندر وی جز دل من گرهی هست…
شمارهٔ ۱۹
هزار چشم درفشان و دامنپرور تبارک الله شد طرفه نکته روشن که گر تو چشم جهان نیستی چگونه جهان کند ز جود تو هر لحظه پُر ز د…
شمارهٔ ۲۰
ای دل هوای نفس کند خانهات خراب ای خانومانخراب حذر از افسانهاش با آنکه پاک چشم بد و پاک زو حباب آخر هوا به آب رسانید…