قصاید
از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
ز روزگار ندیدم دمی فراغت بال بیار ساقی جامی زباده مالامال از آن میی که اگر دلشکستگان تاکش درون دل گذرانند لب زند تبخال ا…
شمارهٔ ۱۲
زهی ز غیرت ابروت دلشکسته هلال ز روی خوب تو خورشید را رسیده زوال چه فتنه ی که زرشک چو طوق زنجیر است به گاه جلوه درپای حور…
شمارهٔ ۱۳
زبس که ریختم از دیده خون دل بیرون کنون برونم از خون پرست همچو درون گرم برون چو درون پر زخون بود شاید که عاشقان را یکسان …
شمارهٔ ۱۴
اشک نبود این که می بارم ز روز تار من روز اختر می شمارد چشم اختر بار من من پریشان و پریشان دوستم بر تارکم از پریشانی کند …
شمارهٔ ۱۵
ز جور دل که هیچ کس مباد چنین سرم مباد گرم سررسید بر بالین از آن که می دهد از اجتماع یاران باد نمی توانم برداشت دیده از پ…
شمارهٔ ۱۶
بیابیا قدمی نه چو گل به صحن چمن چو غنچه چند توان بود پای در دامن قدم نهاد برون گل اگرچه در راهش زخار ریخته نشتر زمانه ی …
شمارهٔ ۱۷
شد چنان گرم جهان ز آمدن تابستان که رسد عاشق از گرمی معشوق به جان راست چون دانه که برتابه گرم اندازی برجهد هر دم از روی ز…
شمارهٔ ۱۸
ای مکان پاسبانانت فراز آسمان زآسمان تا آستانت از زمین تا آسمان گر نبودی زهر چشمت فتنه گستردی بساط ور نبودی نوش خندت امن …
شمارهٔ ۱۹
باد نوروز آمد و آورد بوی یاسمین بهر رقص آمد برون دست چنار از آستین نرگس مخمور در صحن چمن زین خرمی کوفت چندان تا که تا زا…
شمارهٔ ۲۰
از بس که گریه کردم و از بس کشیدم آه طوفان آب و آتش ماهی گرفت و ماه در انتظار آن که برآرم دمی به کام چشمم سفید گشت که روی…