شمارهٔ ۴۶

از ظهیر فاریابی در رباعیات

گفتم که مگر دل نه چو دلدار آید

تا در غم و شادیی مرا یاد آمد

اکنون چو برون نهاد از دایره پای

بگذارم تا سرش به دیوار آید

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۵

بعدیشمارهٔ ۴۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید