شمارهٔ ۴۳

از ظهیر فاریابی در رباعیات

بر خوان امید فلک جامه کبود

یک گرده پر نمک چو رویت ننمود

وین قرص که در تنور گردون پخته ست

گرم است ولیکن نمکش نیست چه سود

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۲

بعدیشمارهٔ ۴۴

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید