شمارهٔ ۴

از ظهیر فاریابی در رباعیات

نتوان ز جفای چرخ گردنده گریخت

دست ستمش به عقل بر نتوان بیخت

آن طاس نگون به گردن آویخته باد

چون سطل که آب روی مردم همه ریخت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳

بعدیشمارهٔ ۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید