شمارهٔ ۳۹

از ظهیر فاریابی در رباعیات

ای شب،نه ز زلف اوست بر پای تو بند

پس دیر و دراز درکشیدی تا چند؟

وی صبح، تو نیستی چو من عاشق و زار

من می گریم بس است باری تو بخند!

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۸

بعدیشمارهٔ ۴۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید