شمارهٔ ۳۶

از ظهیر فاریابی در رباعیات

گه شانه زبان در خم گیسوت کشد

گه آینه روی سخت در روت کشد

سرمه که بود که آید در چشمت؟

یا وسمه که او کمان ابروت کشد؟

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۵

بعدیشمارهٔ ۳۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید