شمارهٔ ۳۴

از ظهیر فاریابی در رباعیات

از عشق تو در تنم روان می سوزد

شرحش چه دهم که بر چه سان می سوزد؟

از ناله چو چنگم رگ تن پی گسلد

وز گریه چو شمعم دل و جان می سوزد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۳

بعدیشمارهٔ ۳۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید