شمارهٔ ۱۲

از ظهیر فاریابی در رباعیات

بس دل که ز تو خون شده در برمانده ست

بس دست که از هجر تو در سر مانده ست

وی بس سخنان نغز چون گوهر و زر

کز گوش تو همچو حلقه بر در مانده ست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۱

بعدیشمارهٔ ۱۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید