رباعیات

از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۷۷

شعر

فهرست اشعار

دنیا که سعادتش بود مال همه از چیست که نیست شامل حال همه شهری که شرافتش برای جمعی است ای وای و دو صد وای بر احوال همه

در اول وهله پا فشردیم همه گوی سبق از زمانه بردیم همه از تفرقه بگسیخته شد چون صف ما از مرتجعین شکست خوردیم همه

با آنکه ز فقر پاکبازیم همه پیش دگران دست درازیم همه اشراف طمعکار اگر بگذارند با کثرت فقر بی نیازیم همه

افسوس که از رأی خراب من و تو یک مرتبه شد پاک حساب من و تو آراء لواسان چو به خوبی خوانند حاکی است ز سوء انتخاب من و تو

اشراف عزیز نکته سنج من و تو چون مار نشسته روی گنج من و تو تا بیحس و جاهلیم یک سر تو و من پامال کنند دست رنج من و تو

از باده کبر مست و مخمور مشو وز راه سلامت و خرد دور مشو روزی دو جهان اگر به کام تو شود از شادی این دو روزه مغرور مشو

ای دوست برای دست و پا مشت تو کو دشمن به تو گر روی کند پشت تو کو تا عقده گشای دل مردم گردی چون شانه مشاطه سرانگشت تو کو

ای توده گرفتار جهالت شده‌ای گم‌گشته وادی ضلالت شده‌ای هرکس که کنی وکیل گر جنس تو نیست بیچون و چرا بدان که آلت شده‌ای

ای بوم در این بوم مؤسس شده‌ای ای زاغ به باغ نُقل مجلس شده‌ای در مدرسه درس می‌دهی رنگارنگ ای بوقلمون مگر مدرس شده‌ای

ای جعبه به خوب و زشت حاکم شده‌ای محفوظ‌کن سقیم و سالم شده‌ای با آنکه تویی پاک‌دل و پاک‌نهاد آرامگه خائن و خادم شده‌ای

۳۶/۳۸