رباعیات
از مجموعه اشعار یغمای جندقی در دیوان اشعار - سرداریه
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۱
تا از مژه آب خاک فرسود آید از دل همه باد آذر اندود آید تا آن در نم به تاب اگر این نشگفت رسم است که از هیزم تر دود آید
شمارهٔ ۷۲
آنکو به سپیدی رخ دلبند ستود تنها مگرش ذوق می سرخ نبود گو یکه متاز در بدین پهنه کمیت زآنجا که کهَر هم نبود کم ز کبود
شمارهٔ ۷۳
زین خر گله کاندر همه عالم گردد صد بفزاید اگر یکی کم گردد هفتاد هزار سگ زنند این ددگان تابو خری از کروری آدم گردد
شمارهٔ ۷۴
صوفی ز صراط با توکل گذرد مفتی به علاقه توسل گذرد تا گاو مریدان خجل از هم نزنند امید که هر دو را خر از پل گذرد
شمارهٔ ۷۵
سردار تو گرگ شیری از گربه مخور چو ببردمان یکی چه کم کربه چه پر مگذار که روبهان شغالان زایند سگ کش به در حجله سر گربه ببر
شمارهٔ ۷۶
هستی باغی و ممکن نیست گهر بر رسته در او هیچ خسی پوچ ثمر لیکن نتوان درودش چون نتوان یافت گلبن بی خار و بوستان بی سر خر
شمارهٔ ۷۷
از هر می لعل گوهر آن لب خوشتر و آن لعل به آن خط معقرب خوشتر آن خط چو همی شب آمد آن لعل شراب انده نخورم شراب در شب خوشتر
شمارهٔ ۷۸
با قد بلند یار پستی خوشتر زان نرگس هوشخواره مستی خوشتر از هستی این دو نیست شو در دهنش کآن نیستی از هزار هستی خوشتر
شمارهٔ ۷۹
با زفت سرین کز همه بالا و بزیر آویز میان لاغرش خام مگیر تا نانش همی پخته برآید ز تنور ...به پای کته کرده است خمیر
شمارهٔ ۸۰
رایم به روش سپرد هنجار دگر سبکم به سخن سرود گفتار دگر بعد از من و عهد من بدین گفت و گزار میدان دگر باید و سردار دگر