رباعیات

از مجموعه اشعار یغمای جندقی در دیوان اشعار - سرداریه

دسته‌بندی

۱۴۹

شعر

فهرست اشعار

از پسته چو شکرت نمک ریز آید جان بخشد و خوبتر زجان نیز آید جز آن لب زنقحبه که چشمش مرساد کشنید که از هیچ همه چیز آید

آنرا که بطی دو باده در چنگ آید پست ار چه مگس به پایه سیرنگ آید چشم من و توتیای خشت سرخم زین باره سرمه سای اگر سنگ آید

می خور که روانت حکمت افزون روید راز تن و سر دل به قانون روید زان خم که مراست کاسه گر جام کشی خاکت عوض سبزه فلاطون روید

زین جنس دوپا هر آنکه بر سر گردد غفرانش طلب تات میسر گردد ...بتر رفت همی ترسم از آنک برگردد و...بترتر گردد

ز آن طره به جز شکست بر دل نرسد و آسیب به دیوانه و عاقل نرسد با این کژی کارش همی بینم راست حرف است که بار کج به منزل نرسد

این پخته که سفله خام تعبیر کند نامش غم دین نهاده تکفیر کند صد مرحله زین گفته از آن گوینده ...تر آن بود که تقصیر کند

چون کاسه می شکسته قانون گردد کم ظرفان را بدگلی افزون گردد کوزه شکم انباشتن ار فضلستی خم بایستی همی فلاطون گردد

مفتی اگرت ز ترک دستار افتاد کم پیچ کز این علاقه بسیار افتاد کف زن که ز بند این مظالم رستی پاکوب که از گردنت این بار افتا…

آن طره به ما جهود سار استیزد با عنف نهفته گیر و دار انگیزد بعد از دو جهان دراز دستی بیداد سر گردد و در دامن یار آویزد

بر خون من آن ترک شکرلب گذرد و افکنده به پا زلف معقرب گذرد گفتم دیه ده، چو ریختی خونم، گفت من کشته خونی که بر او شب گذرد

۵/۱۵