ناظر و منظور
از مجموعه اشعار وحشی بافقی
فهرست اشعار
رسیدن آن گل نودمیدهٔ چمن رعنایی و سرو تازه رسیدهٔ گلشن زیبایی به مرغزاری که پنجهٔ چنارش شاخ بیداد شکستی و آفتاب بلند پایه در سایه بیدش نشستی
سمند ره نورد این بیانان بزد راه سخن زینسان به پایان که چون منظور دور از لشکری گشت خروشان همچو سیل افتاد در دشت ز دل می‌ک…
رسیدن رسولان قیصر به زمین بوس شاه مصر کشور و حرف ناامیدی شنیدن و پا از سر بزم خسروی کشیدن و مقدمهٔ جدال و آغاز قتال
صف آرایندهٔ این طرفه لشکر چنین لشکر کشد کشور به کشور که هر صبح اینچنین تا شام منظور نمی‌گشت از حریم خسروی دور ز چشمش اهل…
نامه جنون ناظر در کشتی و به طوق دیوانگی گردن نهادن
سلاسل ساز این فرخنده تحریر کشد زینگونه مطلب را به زنجیر که ناظر داشت در کشتی نشیمن ز ابر دیده دریا کرد دامن شدی هر روز ا…
خواب دیدن منظور را و زنجیر پاره ساختن وصیت جنون در بیان مصر انداختن
نوا آموز این دلکش ترانه پی خواب اینچنین گوید فسانه که چون از رنج دریا رست ناظر شبی در خواب شد آشفته خاطر چو خوابش برد در…
رسیدن ناظر به کوهی که سنگ و شیشهٔ سپهر را شکستی و پلنگش در کمینگاه گردون نشستی
ز ره پیمای این صحرای دلگیر به کوه افتد چنین آواز زنجیر که بود اندر کنار مصر کوهی نه کوهی سرفراز با شکوهی به خون‌ریز اسیر…
گرمی شعلهٔ آفتاب در عالم فتادن و مرغ آبی از غایت گرما منقار از هم گشادن و رفتن شاهزاده از مصر به سبزه‌زاری که از لطف نسیم او روح مسیحا تازه گشتی و با فیض چشمه‌سارش خضر از آب زندگانی گذشتی
به جست و جوی آن مجنون گمنام زند اینگونه گویای سخن گام که چون از گرمی این مشعل زر جهان گردید چون دریای آذر تو گفتی مهر کز…
رفتن شاهزاده منظور به شکار و باز را بر کبک انداختن و شام فراق ناظر را به صبح وصال مبدل ساختن
برد ره نکته ساز معنی اندیش چنین ره بر سر گم کردهٔ خویش که در نزدیک آن دلکش نشیمن بدان کوهی که ناظر داشت مسکن به قصد کبک …
آمدن ناظر و منظور به لشگرگاه اقبال و آگاهی شاه جهان‌پناه از صورت احوال و استقبال ایشان کردن و شرایط اعزاز بجای آوردن
دلا بر عکس ابنای زمان باش به روز بینوایی شادمان باش غم خود خور به روز شادمانی که دارد مرگ در پی زندگانی نبیند بی‌خزان کس…
عروس خیال از حجلهٔ اندیشه برون آوردن و او را در نظر ناظران جلوه دادن در تعریف بزمگاه سرور و صفت دامادی منظور
عروس نظم را جویای این بکر چنین شد خواستگار از حجلهٔ فکر که چون خسرو از آن دشت فرحبخش به عزم شهر راند از جای خود رخش شبی …
نشستن شاهزاده بر تخت شهریاری و بلند آوازه گشتن در خطبهٔ کامکاری و در اختصار قصه کوشیدن و لباس تمامی بر شاهد فسانه پوشیدن
چنین از یاری کلک جوانبخت نشیند شاه بیت فکر بر تخت که مدتها بهم منظور و ناظر طریق مهر می‌کردند ظاهر نه بی‌هم صبر و نی آرا…