فرهاد و شیرین
از مجموعه اشعار وحشی بافقی
فهرست اشعار
بخش ۳۱ - در افزونی محبت فرهاد و شور عشق او در فراق شیرین
عجب دردیست خو با کام کردن به نا گه زهر غم در جام کردن به سر بردن به شادی روزگاران به ناگه دور افتادن ز یاران عجب کاریست …
بخش ۳۲ - در اظهار نمودن شیرین محبت خویش را به آن غمین مهجور
اثرها دارد این آه شبانه ولی گر نیست عاشق در میانه عجبها دارد این عشق پر افسون ولی چون عاشق از خود رفت بیرون چو بیخود از …
بخش ۳۳ - در حکایت گفتگوی آن بیخبر از مقامات عشق با مجنون و جواب دادن مجنون
شنیدم عاقلی گفتا به مجنون که برخود عشق را بستی به افسون که عاشق لاغر است و زرد و دلتنگ ترا تن فربه است و چهره گلرنگ جواب…
بخش ۳۴ - در رفتن شیرین به کوه بیستون و گفتگوی او با فرهاد و بیان مقامات محبت
چو آن مه بر فراز بیستون شد تو گفتی مه به چرخ بیستون شد تفرج را خرام آهسته میکرد سخن با کوهکن سربسته میکرد نخستین گفتش…
بخش ۳۵ - در ستایش پنهان نمودن راز نهانی که آسایش دو جهانیست
اگر خواهی بماند راز پنهان به دل آن راز پنهان ساز چو جان مکن راز آشکارا تا توانی که اندر محنت و اندوه مانی حکیم این راز ر…
بخش ۳۶ - در توصیف دشتی که رشک گلزار بهشت بود و تفرج شیرین در آن دشت و رسیدن نامهٔ خسرو به او
بهار دلکش و باغ معانی چنین پیدا کند راز نهانی که شیرین آن بهار گلشن راز بهاران شد به دشتی غصه پرداز بهشتی کوثر اندر چشمه…
بخش ۳۷ - در نوشتن شیرین جواب خسرو را و عتاب کردن بدو در عشق و محبت با دیگران
که از ما آفرین بر آن خداوند که نبد در خداوندیش مانند خداوندی که هست آورد از نیست جز او از نیست هست آور، دگر کیست سپهر از…
بخش ۳۸ - در بیان وصل و هجران نکویان و رفتن شیرین به تماشای بیستون
بهر جا وصل از دوری نکوتر بجز یک جا که مهجوری نکوتر رهد عطشان ز مردن آب خوردن بجز یک جا که بهتر تشنه مردن چه جا آنجا که ی…
بخش ۳۹ - پاسخ دادن شیرین فرهاد را
چو از فرهاد، شیرین قصه بشنید ز زیر لب به سان غنچه خندید که حالی یافتم ، داری چه اندوه که از دست تو مینالد دل کوه ز دستت…
بخش ۴۰ - نازل شدن شیرین به دلجویی فرهاد مسکین در دامنهٔ کوه بیستون
چو نازل شد به فرش سبزه چون گل به گل افشاند زلف همچو سنبل بر خود خواند آن آواره دل را برایش نرم کرد آن خاره دل را نشاندش …