رباعیات
از مجموعه اشعار وحشی بافقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۳۱
ای چرخ مرا دلی ست بیداد پسند بیمم دهی از سنگ حوادث تا چند من شیشه نیم که بشکند سنگ توام مرغ قفسم که گشتم آزاد ز بند
رباعی شمارهٔ ۳۲
یا صاحب ننگ و نام میباید بود یا شهرهٔ خاص و عام میباید بود القصه کمال جهد میباید کرد در وادی خود تمام میباید بود
رباعی شمارهٔ ۳۳
در کوی توام پای تمنا نرود من سعی بسی کنم ولی پا نرود خواهم که ز کویت روم اما چه کنم کاین بیهده گرد پا دگر جا نرود
رباعی شمارهٔ ۳۴
تا پای کسی سلسله آرا نشود او را سر قدر آسمان سا نشود باز ار نشود صید و نیفتد در قید او را به سر دست شهان جا نشود
رباعی شمارهٔ ۳۵
در صیدگهات جان به طرب باز آید سیمرغ اسیرِ چنگل باز آید هر جا که صدای طبل باز تو رسد صد مرغِ دل از شوق به پرواز آید
رباعی شمارهٔ ۳۶
ازدیده ز رفتن تو خون میآید بر چهره سرشک لاله گون میآید بشتاب که بی توجان ز غمخانهٔ تن اینک به وداع تو برون میآید
رباعی شمارهٔ ۳۷
خوش آن که ره عشق بتی پیماید برخاک رهش روی ارادت ساید یک سو نظرش که غیر پیدا نشود دل در طرفی که یار کی میآید
رباعی شمارهٔ ۳۸
تا شکل هلال گردد از چرخ پدید کز بهر در شادی عید است کلید روز وشب عمر بی زوالت بادش مستلزم اجر روزه و شادی عید
رباعی شمارهٔ ۳۹
نوروز شد و بنفشه از خاک دمید بر روی جمیلان چمن نیل کشید کس را به سخن نمیگذارد بلبل در باغ مگر غنچه به رویش خندید
رباعی شمارهٔ ۴۰
آهنگ سفر میکند آن ماه عذار ای جان که نفس گیر شدی ناله برآر در محملش آویز دلا همچو جرس وزناله و فریاد زبان باز مدار