غزلیات
از مجموعه اشعار وحشی بافقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱
که جان برد اگر آن مست سرگران بدرآید کلاه کج نهد و بر سر گذر بدر آید رسید بار دگر بار حسن حکم چه باشد دگر که از نظر افتد …
شمارهٔ ۲۲۲
روم به جای دگر ، دل دهم به یار دگر هوای یار دگر دارم و دیار دگر به دیگری دهم این دل که خوار کردهٔ تست چرا که عاشق تو دار…
شمارهٔ ۲۲۳
دل و طبع خویش را گو که شوند نرم خوتر که دلم بهانه جو شد من ازو بهانه جوتر گله گر کنم ز خویت به جز اینقدر نباشد که شوند ا…
شمارهٔ ۲۲۴
آخر ای مغرور گاهی زیر پای خود نگر زیر پای خود سر عجز گدای خود نگر این چه استغنا و ناز است ، این چه کبر و سرکشیست حسبهلل…
شمارهٔ ۲۲۵
گو حرمت خود، ناصح فرزانه نگه دار خود را ز زبان من دیوانه نگه دار جا در خور او جز صدف دیدهٔ من نیست گو جای خود آن گوهر یک…
شمارهٔ ۲۲۶
جستم از دام ، به دام آر گرفتار دگر من نه آنم که فریب تو خورم بار دگر شد طبیب من بیمار مسیحا نفسی تو برو بهر علاج دل بیما…
شمارهٔ ۲۲۷
عزلت ما شده سر تاسر دنیا مشهور قاف تا قاف بود عزلت عنقا مشهور پایه آن یافت که گردید مجرد ز همه هست آری به فلک رفتن عیسا …
شمارهٔ ۲۲۸
شدهام سگ غزالی که نگشته رام هرگز مگسی ز انگبینش نگرفته کام هرگز ز فروغ آفتابی شب خویش روز خواهم که شبی ز خانه بیرون ننه…
شمارهٔ ۲۲۹
مست آن ترک به کاشانه من بود امروز وه چه غوغا که نه در خانهٔ من بود امروز وای بر غیر اگر یک دو سه روزی ماند با من این نوع…
شمارهٔ ۲۳۰
دوش پر عربدهای بود و نه آنست امروز نگهش قاصد سد لطف نهانست امروز حسنش آنست ولی خود نه همانست بلی بود دی آفت دل ، راحت ج…