غزلیات
از مجموعه اشعار وحشی بافقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
مهرم ز حرمان شد فزون شوقی ز حسرت کم نشد هر چند حسرت بیش شد شوق و محبت کم نشد تخم امید ما از و نارسته ماند از بینمی اما …
شمارهٔ ۱۳۲
ملول از زهد خویشم ساکن میخانه خواهم شد حریف ساغر و هم مشرب پیمانه خواهم شد اگر بیند مرا طفلی به این آشفتگی داند که از عش…
شمارهٔ ۱۳۳
اینست کزو رخنه به کاشانهٔ من شد تاراجگر خانهٔ ویرانه من شد اینست که می ریخت به پیمانهٔ اغیار خون ریخت چو دور من و پیمان…
شمارهٔ ۱۳۴
خوش آن کو غنچه سان با گلعذاری همنشین باشد صراحی در بغل جام میش در آستین باشد ز دستت هر چه میآمد به ارباب وفا کردی نکردی…
شمارهٔ ۱۳۵
گل چیست اگر دل ز غم آزاد نباشد از گل چه گشاید چو دلی شاد نباشد خواهم که ز بیداد تو فریاد برآرم چندان که دگر طاقت فریاد ن…
شمارهٔ ۱۳۶
به راز عشق زبان در میان نمیباشد زبان ببند که آنجا بیان نمیباشد میان عاشق و معشوق یک کرشمه بس است بیان حال به کام و زبا…
شمارهٔ ۱۳۷
دوشم از آغاز شب جا ، بر در جانانه بود تا به روزم چشم بر بام و در آن خانه بود دی که می آمد ز جولانگاه شوخی مست ناز نرگسش …
شمارهٔ ۱۳۸
امروز ناز را به نیازم نظر نبود زان شیوههای خاص یکی جلوهگر نبود چشم از غرور اگر چه نمیگشت ملتفت عجز نگاه حسرت من بی اث…
شمارهٔ ۱۳۹
چو شمع شب همه شب سوز و گریه زانم بود که سرگذشت فراق تو بر زبانم بود شد آتش جگرم پیش مردمان روشن ز خون گرم که در چشم خونف…
شمارهٔ ۱۴۰
ماه من گفتم که با من مهربان باشد، نبود مرهم جان من آزرده جان باشد، نبود از میان بی موجبی خنجر به خون من کشید اینکه اندک …