شمارهٔ ۶۸

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - رباعیات

ای گشته ز شب بخورد و خوابی خرسند

جان کرده ز پروردن تن زار و نژند

شرمت باد از خروس کاو شب همه شب

در ذکر و ترا نفیر خوابست بلند!

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۶۷

بعدیشمارهٔ ۶۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید