شمارهٔ ۶۲

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - رباعیات

بی خاطر جمع، نکته دان نتوان شد

بی مایه، چو ابر درفشان نتوان شد

با فکر معاش، فکر معنی سخن است

گویا بسخن، بی لب نان نتوان شد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۶۱

بعدیشمارهٔ ۶۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید