شمارهٔ ۳۹

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - رباعیات

جایی که کسی پی نبرد، بی جایی است

رویی که نریزد آب، ناپیدایی است

چیزی که بماند بکسی، بیچیزی است

یاری که نرنجد ز کسی، تنهایی است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۸

بعدیشمارهٔ ۴۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید