شمارهٔ ۳۴

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - رباعیات

ز آن موی میان، فکر مرا جانکاه است

زآن زلف رسا، دست سخن کوتاه است

خوش با دل زار عاشقان پیچیده است

آن زلف مگر ز دودمان آه است؟!

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۳

بعدیشمارهٔ ۳۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید