شمارهٔ ۱۲۸

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - رباعیات

دنیاست سرای غم، تو یکسر شعفی

این خانه ماتم است و، تو همچو دفی

چون شاد توان نشست جایی که در او

خیزد هر لحظه شیونی از طرفی؟!

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۲۷

بعدیشمارهٔ ۱۲۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید