شمارهٔ ۱۰۶

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - رباعیات

خالی ز خرد شد سر و، از نیرو تن

گوشم ز شنیدن و، دو چشم از دیدن

القصه، ز بس بهم فشرد ایامم

آبم همه رفت و، ماند ثقلی از من

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰۵

بعدیشمارهٔ ۱۰۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید