غزلیات
از مجموعه اشعار طغرل احراری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۹۱
بنای عشق گرت هست خانه ویران باش نوای ساز فراقت بود نیستان باش اگر ز مائده عمر لذتی خواهی دو روز بر سر این خوان غم تو مهم…
شمارهٔ ۱۹۲
هرکه را باشد چو من گر شوخ سیمین‌غبغبش در جهان نبود به غیر از شادکامی مشربش! عاقبت هرکس که دل بستست اندر زلف او حل شود از…
شمارهٔ ۱۹۳ - شمس‌الدین‌جان
شهادت بسملم از یک نگاه چشم مستستش اجل در خاطرم نآید ز لعل می‌ْپرستستش محیط کلفت غم را دلم زان رو شده ماهی که تا بیرون کش…
شمارهٔ ۱۹۴
ز خود چندان فراموشم که نآیم هیچ در یادش اگرچه همچو بلبل روز و شب باشم به فریادش درین گلشن ندانم آتش شوق کی بالا شد که قم…
شمارهٔ ۱۹۵
اگر بر قاصد نظاره بخشد رخصت بارش بساط خرمن هستی بسوزد برق دیدارش مرا شد سایه شمشاد از بال هما بهتر که باشد بخت من وابسته…
شمارهٔ ۱۹۶
هر کرا گر دلبرش باشد نباشد دل برش دل برش باشد فدا آنجا که باشد دلبرش ماه من هرسو نشیند آفتاب آنجا بود چتر خورشید است گوی…
شمارهٔ ۱۹۷
ندانم گرمی خونی که دارد رنگ تأثیرش که جوهر گل کند آیینه‌سان از آب شمشیرش اگر هوشم کند در ظلمت زلفش شبیخون را عسس گر ماه …
شمارهٔ ۱۹۸
چه خاصیت بود یارب نصیب چشم زهگیرش که در پرواز می‌آید دل از شوق پر تیرش؟! خیال ابرویش کن قطعه رنگین هوس داری که سرمشق شها…
شمارهٔ ۱۹۹
هر کس که پر از باده عشق است ایاغش جز بوی گل عیش نباشد به دماغش چون سرو ز تشویش تعلق بود آزاد آن را که ز خاکستر قمریست سر…
شمارهٔ ۲۰۰
بتی دارم که چتر مهر باشد زیب اورنگش فلک بر چشم سازد سرمه خاک لعل شبرنگش ز هجرانش به تلخی جان شیرین می‌کنم لیکن چو فرهادم…