غزلیات
از مجموعه اشعار طغرل احراری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
کس نباشد به سیر این گلزار تا کند امتیاز گل از خار بر حصول مزارع امید دانه‌های سرشک غم می‌کار غره منشین که فتنه‌ها دارد گ…
شمارهٔ ۱۶۲
بس که اندر باغ از جنت اثر دارد بهار جامه‌ای همچون پر طوطی به بر دارد بهار دم به دم آیینه‌سان در عشرت‌آباد چمن شاهد گل‌ها…
شمارهٔ ۱۶۳
آنقدر دارد صفا آیینه رخسار یار عکس چون نظاره از لغزش نمی‌گیرد قرار! جوهر فرد دهانش جزو بی‌اجزاء بود از جوار قسمت او مدعی…
شمارهٔ ۱۶۴
تا شنیدم از صبا افسانه‌های زلف یار سایه شمشاد را در باغ کردم اختیار نیست اندر دفتر هستی حساب دیگرم بس که می‌باشد شب هجرش…
شمارهٔ ۱۶۵
پرده صبح نگه را بر رخ دلدار در توتیا با چشم خود از خاک این دربار بر رنگ زردم از طلا گشتن به وصلش راه برد نقد سودای محبت …
شمارهٔ ۱۶۶
در حریم یار گر آری گذر ای صبا از من به او پیغام بر! از تو احوال مرا پرسد بگو بنده خود را ز محنت باز خر! گر بگوید نقد عشق…
شمارهٔ ۱۶۷
ای غنچه‌دهن لب تو شکر دندان تو همچو در و گوهر! ای عارض تو حریر از گل وی زلف سیاه تو معنبر! ای نخل قدت برابر جان! رخسار م…
شمارهٔ ۱۶۸
باز جانم شد فدای چشم خمار دگر مشکلم افتاد در دست ستمگار دگر بارها بودم ز عشق خوبرویان چون کمان قاتلی دوشم به تیر افکند ک…
شمارهٔ ۱۶۹
تا خیال صورتش شد دیده‌ام را جلوه‌گر چشم نگشایم به سوی نقش و تصویر دگر بخت واژون را به تخت پادشاهی کی دهم سایه بال هما گر…
شمارهٔ ۱۷۰
ای خرام ناز تو چون جلوه طاووس نر طائر نظاره را اندر هوایت بال و پر گرچه شد محو از سرشکم نسخه‌های غم ولی گشته بر لوح دلم …