شمارهٔ ۱۷

از طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار - رباعیات

دل بهر معاش، چند زحمت بکشد

وز بهر دو لقمه صد مشقت بکشد

گویند که رزق می رسد بی منت

با رزق چنین، کسی چه منت بکشد؟

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۶

بعدیشمارهٔ ۱۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید