پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۵۶۰

از طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار - ابیات برگزیده از غزلیات

یک نیستان خنده دارد بر تنم آزادگی
تا به قید ساز و برگ بوریا افتاده ام
کار من اسباب دولت، من ز دولت بی نصیب
در هنر همطالع بال هما افتاده ام
گاه پای گلرخان گیرم، گهی دست بتان
گرچه خود بی دست و پا همچون حنا افتاده ام

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید