پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۵۲۰

از طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار - ابیات برگزیده از غزلیات

قطره چندی نصیب کام خشکم بیش نیست
چون صدف خود را اگر در قعر دریا افکنم
بر سرم گر افسر شاهی گذارد روزگار
چون کلاه لاله بردارم به صحرا افکنم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید