پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۴۷۶

از طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار - ابیات برگزیده از غزلیات

در کف امید ما شد ساغر سرشار خشک
شد گلوی شیشه ما چون لب بیمار خشک
صحبت تردامن و زاهد نمی چسبد به هم
گل نمی گیرد به خود، هرگه بود دیوار خشک

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید