پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۳۰۰

از طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار - ابیات برگزیده از غزلیات

چو خیزد گردباد از خاک ما در دشت محرومی
به رنگ ابر نیسان، گریه اش در آستین باشد
مگو طغرا چه سان باشم چنین، کاول چنان بودم
که اوضاع جهان، گاهی چنان، گاهی چنین باشد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید