پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۲۵۲

از طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار - ابیات برگزیده از غزلیات

روز و شب، دربچه مشرق و مغرب باز است
ورنه از تنگی این خانه، نفس می گیرد
چه امید از خم گردون، که ز پیمانه مهر
آنچه در ساغر مه ریخته، پس می گیرد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید