پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۷۴

از طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار - ابیات برگزیده از غزلیات

دنیا و آخرت چو ترازو فتاده است
یک سو اگر کم است، دگر سو زیاده است
در مجلسی که دست به هم داد رقص جام
خون حیا به گردن مینای باده است

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید