شمارهٔ ۵

از طبیب اصفهانی در دیوان اشعار - رباعیات

گر فلک سازد جدا زان گوهر یکتا مرا

چون صدف گردد کف افسوس سرتاپا مرا

ترسم آن آتش که از عشق تو سوزد بر سرم

رفته رفته افکند مانند شمع از پا مرا

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴

بعدیشمارهٔ ۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید