رباعیات
از مجموعه اشعار سوزنی سمرقندی در دیوان اشعار - هزلیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
تا گشت پدید نصر جانرا دشمن ناآمده بر سپاهش از خصم شکن بردند و بدست مرگ دادند نفس احسنت زهی سپه نه مردند و نه زن
شمارهٔ ۱۲
طوطی بپرید از قفس بلخ به مرو چون دید به جای نیشکر نیزهٔ غرو چون بلبل بر گل به گل و سرو به سرو واکنون به خس اندر آورد سر …
شمارهٔ ۱۳
برداشت سپهر پرده شرم از روی بازیچه خود فکند یکباره بکوی افعال سپهر بیوفای کین جوی میدان و مگوی باز میدان مگوی
شمارهٔ ۱۴
ای شاه نظر به شاه گردون کردی کآفاق به تیغ صبح گلگون کردی شمس الملکی مسلم اکنون کردی کز ملک به تیغ سایه بیرون کردی
شمارهٔ ۱۵
ایشاه بیک نظر که اکنون کردی اقبال سپاه خلخ افزون کردی تاج سر کیقباد و کیخسرو را نعل سم اسب آل ساعون کردی
شمارهٔ ۱۶
ای صدر جوانبخت ز بس غم خوردن بی برگ شدم بار گران بر گردن نه توشه زیستن نه برگ مردن بی برگم و بی مرگ چه دانم کردن
شمارهٔ ۱۷
ای از گل مکرمت سرشت تن تو شد خربره اهل تیغ چون دشمن تو خون ریختن خربره در گردن تو لیکن دیت خربره در گردن تو
شمارهٔ ۱۸
دیگ سیه انداخته از گوشه بام رسمیست بسورها ز چشم بدعام انداخت بسور صاحب از نام امام چون دیگ سیاه لعبتی سیم اندام
شمارهٔ ۱۹
ای یافته دین ذوالجلال از تو ضیا وز تو کرم طبیعی و صدق و صفا غایب مکن ایدوست که از نظم ثنا غایب نشدست هیچ حرفی بخطا
شمارهٔ ۲۰
صاحب که ضیای عدل از ما نوزید آهو بره شیر ژیان شیر مزید روباه غرور دهر نزدیک رسید چون گربه بلیسیدش و چون سگ بگزید