پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

گزیدهٔ غزلیات

از مجموعه اشعار شهریار

۰
دسته‌بندی
۱۶۲
شعر

فهرست اشعار

غزل شمارهٔ ۱۰۱ - غزل یا لغز

بلبل عشقم و از آن گل خندان گویم سخن از آن گل خندان به سخندان گویم غزل آموز غزالانم و با نای شبان غزل خود به غزالان غزلخو…

۱۰۱

غزل شمارهٔ ۱۰۲ - شاعر افسانه

نیما غم دل گو که غریبانه بگرییم سر پیش هم آریم و دو دیوانه بگرییم من از دل این غار و تو از قله آن قاف از دل به هم افتیم …

۱۰۲

غزل شمارهٔ ۱۰۳ - تو بمان و دگران

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران رفتم از کوی تو لیکن عقبِ سر نگران ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی تو بمان و دگران و…

۱۰۳

غزل شمارهٔ ۱۰۴ - یوسف گم گشته

یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسان تا طربخانه کنی بیت حزن بازرسان ای خدایی که به یعقوب رساندی یوسف این زمان یوسف من نیز…

۱۰۴

غزل شمارهٔ ۱۰۵ - کنج ملال

خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتن گر گذاردمان فلک حالی به حال خویشتن ما در این عالم که خود کنج ملالی بیش نیست عالمی داری…

۱۰۵

غزل شمارهٔ ۱۰۶ - درس محبت

در بهاران سری از خاک برون آوردن خنده ای کردن و از باد خزان افسردن همه این است نصیبی که حیاتش نامی پس دریغ ای گل رعنا غم …

۱۰۶

غزل شمارهٔ ۱۰۷ - چه خواهد بودن

آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودن یا حریفی نشود رام چه خواهد بودن حاصل از کشمکش زندگی ای دل نامی است گو نماند ز من این نام…

۱۰۷

غزل شمارهٔ ۱۰۸ - آیینهٔ شاهی

ای کعبه دری باز به روی دل ما کن وی قبله دل و دیدهٔ ما قبله‌نما کن از سینهٔ ما سوختگان آینه‌ای ساز وانگاه یکی جلوه در آیی…

۱۰۸

غزل شمارهٔ ۱۰۹ - گدا پادشاه کن

ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کن زلف تو روز روشن مردم سیاه کن خال تو آتشی است دل آفتاب‌سوز خط تو سایه‌ای است سیه روی م…

۱۰۹

غزل شمارهٔ ۱۱۰ - سه تار من

نالد به حال زار من امشب سه تار من این مایهٔ تسلی شب های تار من ای دل ز دوستان وفادار روزگار جز ساز من نبود کسی سازگار من…

۱۱۰
۱۱/۱۷