غزلیات
از مجموعه اشعار اسیر شهرستانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
دل و درد تو که صبر است و قرار است مرا من و یاد تو که باغ است و بهار است مرا می توان مشعل خورشید ز خاکم افروخت حسرت داغ ک…
شمارهٔ ۳۲
خواب، پرواز حرام است مرا آشیان حلقه دام است مرا یاد زلفت گل شب بیداری فیض صبح اول شام است مرا عمر سودایی زلف تو دراز تا …
شمارهٔ ۳۳
سرمه حیرتش اکسیر نگاه است مرا سایه گل به نظر چشم سیاه است مرا بسکه گشتم به چمن محو خرام تو چو آب سبزه هر لب جو طرف کلاه …
شمارهٔ ۳۴
ز بسکه گردش چشم تو دیده مست مرا ز دل ربوده به غیر از تو هر چه هست مرا ز خاکساری خود در طلسم آرامم نمی رسد چو غبار آفت شک…
شمارهٔ ۳۵
از دل مردم عالم خبری نیست مرا چه کنم غیر وفا نامه بری نیست مرا چشم و دل وقف تماشای دگر ساخته ام گریه شامی و آه سحری نیست…
شمارهٔ ۳۶
بی رخت شکوه ز بخت سیهی نیست مرا لاف طاقت زده ام کم گنهی نیست مرا دیده گر جلوه گه گلشن امید شود همچو نرگس سر و برگ نگهی ن…
شمارهٔ ۳۷
کو گریه ای که بی خبر از جا برد مرا غافل به باغبانی صحرا برد مرا آن خار بی برم که چمن سایه من است خس نیستم که قطره ای از …
شمارهٔ ۳۸
باده چون زور آورد هشیار میسازد مرا خواب چون گردد گران بیدار میسازد مرا صبح را گلگونه میبخشد کفِ خاکسترم سوختن رنگینت…
شمارهٔ ۳۹
پرکاویدم دل خودم را جستم آب وگل خودم را در حشر به کس نمی نمایم یک زخم حمایل خودم را با ناز و نیاز بر نیایی منما به دلت د…
شمارهٔ ۴۰
جنون به مستی و هشیاری آزمود مرا ز بسکه محو تو بودم ز خود ربود مرا برای خاطر او قبله گاه دل شده ام اگر دچار شود می کند سج…