غزلیات
از مجموعه اشعار اسیر شهرستانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۵۱
حشر آرام لقب آتش خس پوش من است زهره زهر نما باده سر جوش من است؟ خندد از چهره خارم گل رخسار کسی همچو دل آینه ای در بغل هو…
شمارهٔ ۲۵۲
خرابه گرد فلک احتشام آه من است رسید سلسله صبح و شام آه من است چه صیدها که به فتراک یار خواهم بست اثر حریص شکار است و دام…
شمارهٔ ۲۵۳
جمعیت جهان ز پریشانی من است تعمیر این خرابه ز ویرانی من است هوش از سرم نظاره روی تو برده است آیینه داغ منصب حیرانی من اس…
شمارهٔ ۲۵۴
سخت حیران شده ام فرصت دیدن این است وقت ناخوانده به فریاد رسیدن این است در عدم هم نتوان دید غبارم بی تو رفتم از خویش بیاب…
شمارهٔ ۲۵۵
آهم از بس که آتشین است با ناله من اثر قرین است نه عقل به من گذاشت نه دین چشمت که بلای عقل و دین است در مصحف عارضت به خوب…
شمارهٔ ۲۵۶
هر چند بهشت دلنشین است از کوی تو یک گل زمین است چون شکر شکست دل نگویم صد گنج به زیر این نگین است عشق تو بهار یک چمن نیست…
شمارهٔ ۲۵۷
بسترم تیغ و زخم بالین است تلخی مرگ خواب شیرین است می گشاید سواد ما از خط سرنوشت نگاه ما این است کشته تیغ امتحان تو را بر…
شمارهٔ ۲۵۸
تماشاگاه دل چشم سیاه است که هر زخم نگاهش عیدگاه است ز شرم بی زبانی بر تن من سر هر مو زیان عذر خواه است چرا مستغنی از عال…
شمارهٔ ۲۵۹
با سمند تو مگر مه به گرو تاخته است که ز رفتار فرومانده و دل باخته است بنویسید به صیاد ز خون دل من که گرفتاری مرغان قفس س…
شمارهٔ ۲۶۰
گریه خاکستر گداخته است بلبل باغ ناله فاخته است خس و خاشاک سرو وگل شده است هر کجا آن سوار تاخته است برق رخسار گل بهار افز…