غزلیات ناتمام
از مجموعه اشعار اسیر شهرستانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
تا کی نشوی گوش بر آواز دل ما همراز دل مایی و هم راز دل ما صیدش نکند آفت آرام که دارد انداز سر زلف تو پرواز دل ما
شمارهٔ ۴۲
عقد گوهر چون صدف در آستین داریم ما خونبهای خویش در زیر نگین داریم ما از غبار ما فلک تعمیر زندان می کند در دو عالم خاطر ا…
شمارهٔ ۴۳
حرف عشق دوست را افسانه می دانیم ما سایه های بید را دیوانه می دانیم ما قصه شیرین مجنون یک حدیث درد ماست عاشقی را در پر پر…
شمارهٔ ۴۴
ویران ز چشمی شد خانه ما محشر غبار است ویرانه ما چون چشم عاشق بیدار سازد خواب عدم را افسانه ما
شمارهٔ ۴۵
می کند مشق تپیدن دل دیوانه ما بال پرواز شود باده به پیمانه ما حاصل نشو و نما دیده بیدار شود گشته صحرا صدف پر گهر از دانه…
شمارهٔ ۴۶
سینه صافند به هم عاقل و دیوانه ما زهد و مستی دو حبابند ز پیمانه ما خشت این غمکده نقشی ز خرابی دارد جلوه سیل غباری است ز …
شمارهٔ ۴۷
گرد فتادگی شده بال همای ما منت نمی کشد ز کسی مدعای ما با چاکهای سینه به محشر نمی رویم تا رنگ و بوی گل نشود خونبهای ما حی…
شمارهٔ ۴۸
گر به ما فاش شود معنی نادانی ما دشت را بحر کند اشک پشیمانی ما
شمارهٔ ۴۹
ای نگاهت از شوخی محشر تغافلها عارضت ز تاب می خانه سوز بلبلها دیده حیرتستان شد نذر لالهرخساران سینه سنبلستان شد وقف زل…
شمارهٔ ۵۰
الفت نمیکنند به کس دل دویدهها گلچین نمیشوند جراحت گزیدهها ممنون خصم غالب خویشم که خضر اوست پای کم است گام به منزل رس…