غزلیات ناتمام
از مجموعه اشعار اسیر شهرستانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
شمع و چراغ مجلس مستان می و نی است جام و کدوی باده پرستان جم و کی است گو با دو دست پاس سر خود نگاه دار چون عینک آنکه چشم …
شمارهٔ ۱۳۲
آهم ز لخت دل فلک گل ستاره ای است حیرانیم بهار بهشت نظاره ای است دیوانه دلی که به صحرا دویده باز هر اختری چو دانه زنجیر پ…
شمارهٔ ۱۳۳
می کشی درد ته جام کسی است بیخودی بویی ز پیغام کسی است عشق ما را سر به صحرا داده است چشم آهو حلقه دام کسی است
شمارهٔ ۱۳۴
سرنوشتم چون تمنا چین ابروی کسی است بازگشتم چون تماشا با گل روی کسی است در محبت دل به حرف آشنایی بسته ایم حلقه زنجیر ما د…
شمارهٔ ۱۳۵
جلوه سرو روان قافله بیهوشی است گردش چشم سیه مکتب بازیگوشی است باده از دست تو مستی نکند داد از تو اولین قطره این جام می ب…
شمارهٔ ۱۳۶
گلی که رنگ فروشد به شعله می نوشی است میی که حوصله بخشد به شیشه بیهوشی است ز چهره مه و خورشید می توان فهمید جهان مسخر شمع…
شمارهٔ ۱۳۷
کلید زبانم به دست خاموشی است حکایتم همه افسانه فراموشی است سپند آتش رشکم خدا نگه دارد مگر خیال تو با غیر در هم آغوشی است…
شمارهٔ ۱۳۸
در حقیقت عاشق و معشوق را دلها یکی است شیشه را از روی نسبت اصل با خارا یکی است هست شام هجر ما آیینه صبح وصال نور و ظلمت …
شمارهٔ ۱۳۹
تماشا باز در چشمم نهانی است نگه در پرده، مست جانفشانی است سرهنگامه ای گردم که آنجا تغافل خانه زاد لن ترانی است
شمارهٔ ۱۴۰
خسته جور تو با ناله و افغان ننشست بسته زلف تو یک لحظه پریشان ننشست غنچه بی یاد لبت بر رخ بلبل نشکفت لاله بی داغ وفایت به…