غزلیات
از مجموعه اشعار ابراهیم شاهدی دده در دیوان فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۱
جز تحفه جان عاشق درویش ندارد جانا بستان زو که از این بیش ندارد بیگانه شدم از همه خویشان به غم عشق عاشق بجز از یار کس و خ…
شمارهٔ ۵۲
در مجالس گر سخن زان لعل میگون میرود کز چه میخندد صراحی از دلش خون میرود زورقی میسازم از بحر خیالش دیده را کیم شب از …
شمارهٔ ۵۳
تا دل نظری به حال خود کرد جز درد و غم نگار خود کرد گر خاک سری فدای تو شد بگذر ز گناهش ار چه بد کرد گر لعل تو را گزید جان…
شمارهٔ ۵۴
بهر خدنگ کز آن یار برگزیده رسد چه خرمی که مر آن بر دل رسیده رسد به سمع هر که رسد نکته ای ز حسن رخت سرور و ذوق و صفا بر د…
شمارهٔ ۵۵
چو دلبران به دل ما سه چیز میجویند به تیغ و ناوک و خنجر ستیز میجویند خطت چو مور گشته به هر بر مر خال که دانه بر اثر مش…
شمارهٔ ۵۶
چون دلبران ز زلف سیه تاب میدهند دل را نشان ز صورت قلّاب میدهند پیکان به آتش دل من سرخ میکنند چون سرخ شد به خون جگر آب…
شمارهٔ ۵۷
رخش آتشم در درون میبرد دو زلفش ز عقلم برون میبرد ندانم چه شد عقل و اندیشه را که عشقم به سوی جنون میبرد دلم را که پر ب…
شمارهٔ ۵۸
یک ذره بدان دهن که گوید وز کتم عدم سخن که گوید با حسن و رخ و شمیم زلفش از یوسف و پیرهن که گوید با قد و رخ بیاض و چشمش از…
شمارهٔ ۵۹
کاری ندارم در جهان جز گریه در کردار خود چون من مبادا هیچ کس درمانده ا ندر کار خود ای سرو قد سیم تن وی گل رخ نازک بدن از …
شمارهٔ ۶۰
دلم پیکان او را در جگر دید ز غمزه کار خود زیر و زبر دید به تیر غمزهاش دل چشم میداشت بحمد الله که آخر در نظر دید ز چشمش …