غزلیات
از مجموعه اشعار ابراهیم شاهدی دده در دیوان فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
چو عقد سنبل تو عقده بر جبین انداخت چه عقده ها که از او در دل حزین انداخت شد از محبت تو خاک سجده گاه ملک چو سرو قامت تو س…
شمارهٔ ۲۲
کسی که عشق تو ورزید با فراغ نرفت دلش چو لاله پر از خون و جز بداغ نرفت چه نافه ها که در آن زلف عنبر افشان نیست که خاک شد …
شمارهٔ ۲۳
بسم نبود که زلفت بقصد دین برخاست سپاه خط تو هم ناگه از کمین برخاست ز بس که موی میان تو در خیال من است چو نال شد تن از او…
شمارهٔ ۲۴
قدم به پرسش من رنجه کن به رسم عیادت که جان نثار قدومت کنم ز روی ارادت نهادهام سر تسلیم بر ارادت محبوب که بنده را نبود ر…
شمارهٔ ۲۵
با لعل جان فزای تو آب زلال چیست با آفتاب روی تو مه در کمال چیست دل تنگ گشتهام ز دهانت که هست نیست ور نیست باز گو که خیا…
شمارهٔ ۲۶
قدت سرو گفتیم و رویی نداشت چو زلف تو هم مشک بوئی نداشت فرات ار چه سیل در سیل بود چو چشمم بسی جست و جویی نداشت دل ریش من…
شمارهٔ ۲۷
امروز ز نو دلبر ما خوی دگر داشت ما واله و او روی و نظر سوی دگر داشت گفتم که کنم نسبت آن زلف به عنبر آورد صبا نکهت آن بوی…
شمارهٔ ۲۸
دلم را جز غمت سودی نماندست در او جز درد موجودی نماندست ز آهم در دل دلبر اثر نیست که دل اخگر شد و دودی نماندست طبیبا ترک …
شمارهٔ ۲۹
دل بسی گردید چون زلف تو دلداری نیافت کو بغیر صید دلها در جهان کاری نیافت هرکجا عشقت غمی دید اندر این جمعی که کرد گوییا غ…
شمارهٔ ۳۰
تا به تیغ ستم اندر دل من چاک انداخت آه سوزنده من شعله در افلاک انداخت هر خدنگی که بزد بر دل پر درد مرا کشته سرو روان سای…