غزلیات
از مجموعه اشعار ابراهیم شاهدی دده در دیوان فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
تا کی کنیم آتش دل را نهان از او وین دود آه دمبدم آرد نشان از او درد تو کرده است راحت جان و دوای دل خالی مباد در دل و جان…
شمارهٔ ۱۱۲
دل و جگر به غم تو کباب شد هر دو سرای دیده و دل هم خراب شد هر دو شب فراق تو شد دیدهام چو دریایی به رود و مردم چشمم حباب …
شمارهٔ ۱۱۳
جانا به لطف خویش به ما یک سخن بگو با اهل راز یک خبری زان دهن بگو زاهد ز عشق و محنت او نیست با خبر این نکته را به عاشق زا…
شمارهٔ ۱۱۴
خوشا شب تا سحر با او نشسته فروزان شمع و رو در رو نشسته صلاح و عقل را یک سو نهاده ز غیر عشق او یک سو نشسته نظر بر قامت چو…
شمارهٔ ۱۱۵
ماییم ز عشق مست رفته فارغ ز هر آنچه هست رفته بر درگه شاه ملک خوبی با ذلت و با شکست رفته از جمله علایق و عوایق یکبار بشست…
شمارهٔ ۱۱۶
اگر از دهان تو زد لاف پسته نرنجی که آید به خدمت شکسته و گر دم زد از جعد زلفت بنفشه بیارند پیش تواش دست بسته به رقص ایم ا…
شمارهٔ ۱۱۷
ای نسیم از دوست اعلامی بده با دل افکار آرامی بده در فراقت طاقت صبرم نماند از ره الطاف پیغامی بده از سگان کوی تو خوان بند…
شمارهٔ ۱۱۸
خطت طعنه بر مشک و عنبرزده قدت سرو را سایه بر سر زده دو چشمت به مستی و غارت گری به هر گوشه ملکی به هم بر زده ز شوق دو لعل…
شمارهٔ ۱۱۹
تا مردمک دیده من حسن تو دیده دیگر رقمی از اثر خواب ندیده با نور رخت مجلس ما ساز منور ای چشم و چراغ من و ای نور دو دیده ا…
شمارهٔ ۱۲۰
بگو به یار که کاشانهٔ که میپرسی منم خراب تو ویرانهٔ که میپرسی حدیث زلف تو امشب حکایتی است دراز تو خوابناک ز افسانهٔ که…