الباب العاشر فی سبب تصنیف الکتاب و بیان کتابة هذا الکتاب رعایة لذوی الالباب
از مجموعه اشعار سنایی غزنوی در حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه
فهرست اشعار
بخش ۱۱ - اندر مدح خواجهٔ عمید احمدبن مسعود تیشه و وصف حال خانه‌ای گوید که از جهت حکیم سنایی کرده بود و اسباب مهیّا گردانیده
دوستی مخلص اندرین شهرم کرد از صدق و دوستی بهرم خانه‌ای بهر من به رحمت دل کرد و یک دست جامه خانه ز ظل سقف او وقف خانهٔ اف…
بخش ۱۲ - یمدح الشیخ الامام جمال‌الدّین فخرالاسلام تاج الخطباء احمدبن محمّدالملقّب بالحذور
خلق از این خانه بر حذر باشد خواجه احمد حذورتر باشد آنکه خامه‌ش ز سحر بر قرطاس شب و روزی نگاشت از انقاس معنی اندر میان خط…
بخش ۱۳ - در قناعت و انزوای خویش گوید
ای که در زیر طبع گردونی چند گویی مرا که از دونی با چنین گنج در چنین گنجی چه گنه گنج را تو ناگنجی رنج با گنج و زحمت نااهل…
بخش ۱۴ - فی‌القناعة
گوشه‌ای گیر از این جهان مجاز توشهٔ آن جهان درو می‌ساز نه ترا با کسی بُوَد پیوند تا تو گوئی بدرد و آنکس خند دولت دین چو ر…
بخش ۱۵ - حکایت
آن شنیدی که بود پنبه‌زنی مفلس و قلتبانش خواند زنی گفتش ای زن مرا به نادانی مفلس و قلتبان چرا خوانی چه بود جرم من چو باشم…
بخش ۱۶ - التمثیل
از پی نای و چنگ بوالخداش خانه‌ای تنگ ساخت بوالنباش تا همی گربه نای دارد و چنگ موش را چیست به ز خانهٔ تنگ تا بود گربه مهت…
بخش ۱۷ - حکایت
آن شنیدی که رفت نادانی به عیادت به درد دندانی گفت با دست از این مباش حزین گفت آری ولیک سوی تو این باد باشد چو بی‌خبر باش…
بخش ۱۸ - در صفت خلوت و تنهایی گوید
سلوتی نیست روح را از کس سلوت روح خلوت آمد و بس دهر بد رای و خلق بد بینند راهت این است و مردمان اینند یا به خلوت به خوش د…
بخش ۱۹ - در وصف بی‌طمعی و خویشتن‌داری خود گوید
من نه مرد زن و زر و جاهم به خدا ار کنم وگر خواهم گر تو تاجی دهی ز احسانم به سرِ تو که تاج نستانم زانکه چون طوق منّتت بکش…
بخش ۲۰ - اندر افتخار خویش فرماید
ذم شنیدی ز مرغ عیسی‌رو مدحم اکنون ز آفتاب شنو گرچه چون من سخنگزاری نیست بهتر از شاه گوش داری نیست ورچه زین به سخن گزارد …