قصاید و قطعات
از مجموعه اشعار سنایی غزنوی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۹۱ - در هجای شهابی
مرا شهابی گر هجو کرد صد خروار نیافت خواهد پاسخ ز لفظ من تنگی دراز کاری دارم که هر سگی را من بهر خروشی خواهم همی زدن سنگی
شمارهٔ ۱۹۲
خواندم حکایتی ز کتابی که جمع کرد اندر حکایت خلفا زید باهلی گفتا که داد مامون یک شب دو بدره زر بر نغمت سحاق براهیم موصلی …
شمارهٔ ۱۹۳
ای کاشکی ز مادر گیتی نزادمی یا پس چو زاده بودم جان را بدادمی چون زادم و ندادم جان آن گزیدمی کاندر دهان خلق به نیکی فتادم…
شمارهٔ ۱۹۴
خود درشتی گر ببیند کور چشم و کور دل خواه با او مردمی کن خواه با او کژدمی هر که از بیچشم دارد مردمی و شرم چشم همچنان باش…
شمارهٔ ۱۹۵
احوال خود چه عرض کنم هر زمان همی بینم مضرت تن و نقصان جان همی منزل چه سازد و چکند رخت بیشتر آن را که رفت باید با کاروان …
شمارهٔ ۱۹۶
گوگرد سرخ خواست ز من سبز من پریر در پیشش ار نیافتمی روی زردمی خود سهل بود سهل که گوگرد سرخ خواست گر نان خواجه خواستی از …
شمارهٔ ۱۹۷ - در رثاء
تابوت مرا باز کن ای خواجه زمانی وز صورت ما بین ز رخ دوست نشانی تا دیدهٔ چون نرگس ما بینی در خاک از خون دل ما شده چون لال…
شمارهٔ ۱۹۸
هم اکنون از هم اکنون داد بستان که اکنونست بی شک زندگانی مکن هرگز حوالت سوی فردا که حال و قصهٔ فردا ندانی
شمارهٔ ۱۹۹
چونت نپرسم بگویی اینت کراهت چونت بخوانم نیایی اینت گرانی دعوی دانش کنی همیشه ولیکن هیچ ندانی ورا که هیچ ندانی
شمارهٔ ۲۰۰
اگر بد گمان گشتی ای دوست بر من نیازارم از تو بدین بدگمانی ز خود ایمنم زان که عیبی ندارم ز تو ایمنم زان که عیبی ندانی