پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

۳۰۹- مولانا افضل نامی

از سام میرزا صفوی در تذکرهٔ تحفهٔ سامی - صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

تهرانی است و بقدر طالب علمی نیز دارد شعرش بغایت رنگین و نظمش متین است در اوان جوانی بمفاجا در گذشت مردم را گمان آن بود که نور بخشیه او را تسمیم کرده اند . این دو مطلع از اوست:
گرهی در دل او هست که فریاد کند
پیش مردم چند لافم کاز سگانم یار را
آنچنان تا نشود خاطر نشان اغیار را
همیشه داغ غمم بر دل حزین بوده است

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید