پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

۳۰۸- مولانا پرتوی شیرازی

از سام میرزا صفوی در تذکرهٔ تحفهٔ سامی - صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

پرتو انوار کلام بلاغت فرجامش همه جا رفته و قبول سخنان مقبولش در دل ارباب وفا راه یافته، از جمله این مطلع از اوست :
گیرم که بود یار تو دگر کو دل دیگر
آتشی افکند در دل عشقم از هر آرزو
آرزو سوز است و عشق من سراسر آرزو
نه بخود ناله جرس از دل ناشاد کند

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید