پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۷۸

از سلمان ساوجی در دیوان اشعار - رباعیات

خواهم که مرا مدام آماده بود
جام و می و شاهدی که آزاده بود
چندان بخورم باده که چون خاک شوم
این کاسه سر هنوز پر باده بود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید