قصاید
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱ - در مدح سلطان اویس
بهار خانه چین، عرصه گلستان است مخوان بهار مغانش که دشت موغان است خوش است وقت گل تازه زانکه در همه وقت ندیم مجلس او بلبلی…
شمارهٔ ۲۲ - در مدح خواجه غیاث الدین محمد
تا ز مشک ختنت، دایره بر نسترن است سبزهٔ خط تو آرایش برگ سمن است از دل مشک و سمن گرد برآورد، زرشک گرد مشک تو که برگرد گل …
شمارهٔ ۲۳ - در مدح سلطان اویس
ساقی زمان آذر و دوران بهمن است خون زلال رز ز زلال به زندان آهن است در جام و آتش می، کن، تاملی این اتحاد بین که میان دو د…
شمارهٔ ۲۴ - در مدح دلشاد خاتون
زلف شبرنگش که باد صبح سرگردان اوست گوی حسن و دلبری امروز در چوگان اوست زلف کافر کیش او پیوسته میدارد به زه در کمین جان …
شمارهٔ ۲۵ - در مدح دلشاد خاتون
دلشاد باد، آنکه جهان در امان اوست گردون پیر، بنده بخت جوان اوست خورشید هست فلکه زرین خیمهاش جرم هلال، ماهچه سایبان اوست…
شمارهٔ ۲۶
از تکسر، اگرش طره به هم بر شده است عارضش باری ازین عارضه خوشتر شده است داشتش آینه گردی و کنون روشن شد که به آه دل عشاق م…
شمارهٔ ۲۷ - در مدح سلطان اویس
گفت: لبش نکتهای، لعل بدخشان شکست زد دهنش خندهای، پسته خندان شکست باز به چوگان زلف، آمد و میدان بتاخت گوی دلم را که شد،…
شمارهٔ ۲۸ - درنعت پیامبر
هر دل که در هوای جمالش مجال یافت عنقای همتش دو جهان زیر بال یافت هر جا که در بلای ولایش گرفت انس از نعمت و نعیم دو عالم …
شمارهٔ ۲۹ - در مدح سلطان اویس
دولت سلطان اویس، عرصه دوران گرفت ماه سر سنجقش، سر حد کیوان گرفت هر چه ز اطراف بحر، وآنچه زاکناف بر داشت به تیغ آفتاب، سا…
شمارهٔ ۳۰ - در مدح سلطان اویس
در درج عقیق لبت نقد جان نهاد جنسی عزیز یافت، به جایی نهان نهاد قفلی ز لعل بر در آن درج زد لبت خالی ز عنبر آمد و مهری بر …