غزلیات
از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۰۱
سحر زان شمع باشد تاب خورده که او شب باده در مهتاب خورده دلم بی نغمه ذوق از می ندارد گل ما آب از دولاب خورده بود پرورده ی…
شمارهٔ ۹۰۲
یک نفس چون لاله جام از کف ز هشیاری منه چون گل از سر افسر آشفته دستاری منه همچو شاخ گل ز کف مگذار جام باده را بر زمین چیز…
شمارهٔ ۹۰۳
ناله ای از من به کام دل نشد انگیخته سرمه پنداری به خاک من چو زاغ آمیخته از نصیحت آن که آموزد ترا سنگین دلی بیضه ی فولاد …
شمارهٔ ۹۰۴
چه غم ز حادثه آن را که شد شراب زده که برق، دست ندارد به کشت آب زده درین چمن بجز آشفتگی نصیبی نیست مرا که آب چو گل می کند…
شمارهٔ ۹۰۵
ما و دل دیگر به کوی تندخوی تازهای هر زمان داریم با هم گفتگوی تازهای نه به مهر و ماه ماند، نه به گلهای چمن هست با شاخ …
شمارهٔ ۹۰۶
در چمن ای بلبل از برگ و نوا افتادهای از گلی گویا تو هم چون من جدا افتادهای ترک خون خوردن کن ای دل، رحم کن بر حال خود چ…
شمارهٔ ۹۰۷
به چهره خنده به گلهای باصفا زدهای به نغمه طعنه به مرغانِ خوشنوا زدهای چو لاله چشم سیاه از خمار داری سرخ پیاله تا به …
شمارهٔ ۹۰۸
خدایا چون مرا در عاشقی ارشاد میدادی چه میشد اندکم گر بیوفایی یاد میدادی به کارم این گره چون میزدی، ای کاش همچون تیر…
شمارهٔ ۹۰۹
دل درین بادیه سویی دود و من سویی خضر شاید که ز یک سوی نماید رویی هست سررشته ای از عشق هنوزم در دست مانده در شانهٔ ما از …
شمارهٔ ۹۱۰
چون نگه دارد مرا زنجیر زلف سنبلی؟ بلبل دیوانه ام، می بایدم چوب گلی در ره عشق ای دل از سحر و فسون ایمن مباش خانه ی هر مور…